#4 Op cursus en grote shoppers

Terug naar de schoolbanken, want een ICSI-traject kent best wat verschillende medicijnen, met soms lastige gebruiksaanwijzingen, die ook nog eens zeer nauwkeurig uitgevoerd moeten worden (zie schema). Ik voelde mij hier vrij onzeker over, want ik ben er zo één van het zwaar perfectionistische soort en zeker met zo iets belangrijks wil je niet een kostbare maand verspillen aan je eigen stomme fout. Het is dan wel fijn om twee paar ogen en oren sterk te zijn, dus samen gaan we op cursus.

Terug naar de schoolbanken
6 november 2014 lopen wij het (bedompte, maar goed ik ben sowieso geen fan van ziekenhuisgeur) oefenlokaal in met zo’n vijf gelijkgestemden. Natuurlijk is het fijn om een presentatie te krijgen over het verloop van het traject en je werkmateriaal daadwerkelijk in handen te houden. Natuurlijk is het fijn om face-to-face instructies te krijgen over het verschillende medicijngebruik. En zelfs het placebo oefenen met het prikken was ‘fijn’,  maar eerlijk gezegd ben ik overall helemaal niet fijn. De hypochonder galmt al door mijn hoofd: ‘wat als het glas van de ampul niet goed breekt?’, ‘wat als er te veel medicijn uit de spuit lekt bij het wegwerken van de luchtbellen?’, ‘wat als we niet op tijd zijn met injecteren?’, ‘wat als we het medicijn laten vallen?’. Je begrijpt de ‘Wat als…’ vraag was sterk vertegenwoordigd in mijn hoofd. Maar ik word gewoon zenuwachtig als er van alles maar precies genoeg is voor die ene spuit, niet voor niets is bij mij thuis alles ruim op voorraad (oké we hebben het hier dan over een product als shampoo, maar toch). Al snap ik ook wel dat de zorgverzekering niet denkt, ‘god die Linda vindt het zo fijn als ze wat ruimer bedeeld wordt dus laten we een ampulletje extra vergoeden’.

Boodschappen doen
Na het oefenen is het tijd om de boodschappenlijst aan medicatie op te halen (Gonal-F® prikpennen, Cetrotide® priksets, Pregnyl® spuit , Utrogestan® capsules, twee soorten injectienaalden, naaldencontainer en alcoholdoekjes). Je kan maar beter wat shoppers meenemen, want het is véél! Zeker als je beseft dat dit binnen een maand allemaal in je lichaam is verdwenen. De apothekers hebben met z’n tweeën zeker een kwartier staan controleren en labels plakken. De mensen die net na ons een nummertje getrokken hadden waren iets minder blij.

Een paar kilo zwaarder verlieten we bepakt en bezakt het ziekenhuis, laat nu de rode vlaggetjes week maar komen dan kunnen we echt van start!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s