#5 La dolce vita

Scheve terracotta kleurige dakpannen, smalle steegjes met keitjes, kletterende espresso kopjes, de geur van knoflook en in rap tempo en voorzien van veel handgebaren ‘oververhitte’ gesprekken om je heen. Oftewel, welkom in Bella Rome!

Verboden vruchten
Italië, het land van de o zo heerlijke, o zo verboden producten voor zwangere vrouwen. Goddelijke rauwe hammetjes, rijkelijk vloeiende wijn, heerlijk ‘stinkende’ kaasjes, liters (vooral die hoeveelheden) koffie, limoncello, GOEDE tiramisu, chipolata taart met alcohol en echt lekker schepijs die met (vaak) rauwe eieren dus. Ik laat het mij smaken, want wie weet mag ik hier niet zo lang meer van snoepen.

Lome vakantiedagen
Stilletjes verstrijken de lome vakantiedagen. We lopen vele kilometers door de stad (want op de kaart lijkt de volgende bezienswaardigheid veel dichterbij dan in werkelijkheid en dus wordt de afstand wel ingeschat om te kunnen lopen…ach hier ‘loop’ ik wel vaker tegenaan). We soezen wat in een mediterraans beplant parkje en pikken de laatste warme zonnestralen van het jaar mee op een bankje (terrasje konden wij niet vinden?).

Onderbuikgevoel
Zo wordt het 15 november 2014, de een na laatste dag van onze vakantie. Het najaarszonnetje heeft plaats gemaakt voor een fikse regenbui en morrend kopen we dan toch maar een paraplu bij één van de mannetjes die ons al dagen selfiesticks, houtsnijwerkjes en andere meuk proberen aan te smeren. We schieten snel de warmte van een tl-verlicht restaurantje in (het ziet er niet uit, maar dit zijn de beste en lokaal meest gewaardeerde restaurantjes). De wijn smaakt niet helemaal en ook het rauwe hammetje kan mij niet bekoren. Gek, heb ik er dan te veel van gehad deze week of heb ik iets verkeerds gegeten? Ik prik een beetje in het eten en sla de dessertkaart af. Een weeïg gevoel, last van mijn buik en als ik opsta voel ik ook kramppijn in mijn rug. O wacht even, dit lijkt verdacht veel op….maar het is pas de 15e van de maand. Terug in het hotel wordt mijn vermoeden bevestigd, bloed.

Kortste cyclus ooit
Dit ga je niet menen. Het is eerder regel dan uitzondering dat mijn cyclus langer is dan de ‘gemiddelde’ 28/29 dagen, nu had ik opeens een cyclus van 26 dagen. Are you kidding me.  Ik moet zelfs ergens van onderuit mijn handtas een tampon vandaan toveren, zo erg was ik er niet op voorbereid. Goed, wij zitten dus in een hotel in Rome en de ICSI-medicatie ligt 1633 kilometer van ons vandaan in een koelkast. Niet dat we de medicatie überhaupt mee hadden kunnen nemen, aangezien deze (voor het merendeel) gekoeld bewaard moet worden, maar ik had er ook gewoon nooit op gerekend het nodig te hebben.

Gelukkig moeten wij pas de tweede menstruatiedag starten met spuiten en vliegen we morgen net op tijd de eerste injectiespuit tegemoet.

2 gedachtes over “#5 La dolce vita

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s