#12 De ICSI-egoïst

Ja, de ICSI-behandeling maakt mij af een toe een egoïst met oogkleppen in een afgesloten bubbel. De trouwdag van mijn ouders, zo’n moment waarover ik anders allang had nagedacht en de cadeaus al in huis waren gehaald. Nu? ‘Uiteten, hoezo?…O, ja natuurlijk jullie trouwdag!…Nee, wist ik wel…Ja, prima oké.’ Prima oké, dat is mijn hele reactie? Ook leuk dat je even bedankt voor de uitnodiging Lin. Ik, de egoïst ben alleen bezig met: de terugplaatsing en of ik al zwangerschapssymptomen vertoon, de menukaart van het restaurant bestuderen of ik daar wel iets mag eten en o ja vertoon ik al zwangerschapssymptomen…

Teruggefloten
Knapt die bubbel even hard uit elkaar tien dagen na de terugplaatsing, want je kan lekker egoïstisch hele dagen vullen met zwangerschapssymptomen zoeken bij jezelf, maar een menstruatie vormt daar geen onderdeel van. Alsof mijn lichaam mij terugfluit, zo dametje even dimmen…hier vijf dagen voor de testdatum kan je het krijgen. Oh en dat betekent niet alleen game over voor nu, maar helemaal terug bij af. Er liggen namelijk geen cryo’s meer in de vriezer op ons te wachten, dus zeg maar hallo to my friend de hor(ror)mooninjecties.

Herpakken
Natuurlijk was er best even een traan, maar wonder boven wonder kon ik de mislukte poging deze keer best goed van mij afzetten. Doordat er geen hormoonbehandeling aan te pas was gekomen en ik min of meer ‘weinig’ werk voor deze poging hoefde te verrichten, voelde het aan als een bonuspoging. Begrijp mij niet verkeerd, uiteraard nog altijd even belangrijk en spannend als anders, maar net even de scherpe randjes er vanaf (wellicht door een minder verstoorde hormoonbalans).

Elk nadeel heb z’n voordeel
De egoïst in mij verdween gelukkig ook al snel als sneeuw voor de zon en heb ik als goedmakertje, voor mijn reactie op het etentje de grootste bos bloemen gekocht die ik maar kon vinden. De menukaart werd nu overigens alleen nog maar kritisch bekeken om eens echt iets lekkers uit te zoeken. Lachend bestel ik als voorgerecht een carpaccio, de biefstuk vergezeld met een glas rode wijn als hoofdgerecht en als toetje de tiramisu…oké en we toppen hem af met een glaasje amaretto.

Maart roert zijn staart
Er staat weer een nieuw traject voor de deur, maar dat is iets voor maart. Eerst zwaaien we de Nederlandse bodem vaarwel en gaan het eens allemaal van ons af skiën. Genieten, genieten, genieten…dat hoef je ons geen twee keer te zeggen, dus nu het nog kan gaan we die latten net even wat verder dan normaal onderbinden. Here we come Canadian Rockies!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s