#13 Canadian Rockies

‘Jullie gaan zeker ook naar het WK schaatsen in Calgary?’, vraagt de stewardess. ‘Nee, we gaan een weekje skiën in Banff.’ Met een beleefde (het blijft een stewardess) enigszins gefronste blik, laat ze blijken dat ze eigenlijk geen ander antwoord had verwacht, dan dat we voor het WK kwamen. Wat een oenen zijn wij! Je ook nog afvragen of het niet erg toevallig is dat Rintje Ritsma en de lookalike van Bart Veldkamp in hetzelfde vliegtuig plaatsnemen. Het ook niet raar vinden dat de gesprekken om je heen verdacht veel over schaatsen gaan. Nee joh, wij gingen naar Banff, die van de tranen met tuiten kerstaflevering van All You Need.

Held op skies
Wat een verademing, letterlijk die schone berglucht. Even helemaal niets moeten, niets timen of plannen. Alleen maar bezig zijn met waar en wat gaan we vanavond eten. De skikleding is toch vrijwel elke dag hetzelfde en vergt dus geen nadenkwerk en andere gedachten bereiken nooit mijn hersenen, want die staan alleen maar in standje ‘hoe kom ik veilig deze berg af’ (ja, deze skister heeft daar al last van op de blauwe piste). In Canada zijn ze dan weer niet zo goed in mijn hobby, namelijk elk terrasje pakken dat je tegen komt. Fanatiek skiën zal je, niets lanterfanten onderweg, pas aan het einde van de piste kan je weer op je kont gaan zitten (mits je natuurlijk op weg naar beneden niet al op je kont gevallen bent), maar zo kom je ook eens aan skiën toe.

Als een berg
Het landschap is hier één en al berg en liet ik op de heenweg naar dit berglandschap, nou net als een berg tegen de volgende hormoonbehandeling opzien. Maar met de dagen en het letterlijk bedwingen van de bergen, lijkt mijn mentale horizon steeds vlakker te worden. Zo met mijn koppie net boven het wateroppervlak van de jacuzzi, uitkijkend over de besneeuwde bergtoppen, krijg ik er zowaar nog zin in.

Hetzelfde liedje
Die ’zin’ vervaagt eenmaal op Nederlandse bodem wel weer wat, maar vol goede moed hebben we op 18 maart 2015 een gesprek in het ziekenhuis. We gaan het precies weer zo doen als de vorige keer. Dezelfde medicatie en dezelfde hoeveelheden. Het resultaat van het aantal eitjes was toen prachtig, dus waarom sleutelen aan een goed recept.

Één april
Dit jaar geen grap, maar de eerste dag van de hormoonbehandeling. De eerste vier dagen spuit ik één soort hormoon, met een soort insulinepen. Dit is ‘maar’ een klein naaldje en hier voel ik gelukkig relatief weinig van. Net als bij de eerste ronde, wordt het vanaf dag vijf vervelender. Er komt dan een tweede hormoon bij. Deze krijg je aangeleverd in poedervorm en moet je zelf mengen met een andere flacon, waar water in zit. Het vormt een wat stroperig goedje, waardoor je het extra goed je lichaam voelt binnendringen, door de ook al niet zo subtiele naald. O en ja die naald geeft blauwe plekken. Maar hé alles voor het goede doel, al denk ik stiekem nog even terug aan mijn jacuzzi-moment, toen ik nog dacht er ‘zin’ in te hebben.

Een gedachte over “#13 Canadian Rockies

  1. Pingback: #19 London baby!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s