De jongen(s) tegen de meisjes

Girl

Wachten tot de twintigwekenecho voor de geslachtsbepaling? Nee, dat kan dit nieuwsgierige aagje niet. Vanaf vijftien weken kon er een geslachtsecho worden uitgevoerd  dus met vijftien weken en vier dagen op de teller, zaten er twee opgetogen ouders en een ongeïnteresseerde peuter in de auto. En ja de uitslag was jullie waarschijnlijk al duidelijk, ik noem hem maar meteen (scheelt weer naar beneden scrollen ;-))…Liv krijgt een zusje!

Welke samenstelling?
Je hebt vrouwen die hun zwangerschap ervaring als de geweldigste tijd van hun leven en een gradatie minder leuk is ook nog prima te doen, maar ik denk dat ik daar nog vele treetjes onder zit. Het is een geschenk dat we kinderen mogen krijgen en ik voel mij gezegend, maar zwanger zijn is niet mijn hobby laten we maar zeggen. Waar ik dus ooit riep ‘drie zou leuk zijn’, is nu een gezin van vier voor ons compleet. Dat gaf wel meteen een hele andere dimensie aan deze echo, omdat hij tegelijkertijd ook bepaald (dat is natuurlijk al bepaald, maar nu heb je er notie van) hoe de samenstelling van ons gezin er uit komt te zien. Zou er een jongetje bijkomen, een koningskoppel, een fiftyfifty samenstelling of krijgt papa te maken met een overschot aan vrouwelijke hormonen? Waar ik (voor de tweede keer) weer heilig overtuigd was van een testosteron bonkje, word ik toch een echte meisjesmama. En ach laten we eerlijk zijn…lekker praktisch is het ook wel, aangezien ik bij Liv wat betreft babyuitzet niet echt voor ‘unisex’ ben gegaan.

Kusje voor je zusje
Waar ik de uitslag al na enkele minuten van het scherm dacht af te kunnen lezen, bleken we gewoon te maken te hebben met een eigenwijsje die de navelstreng tussen de benen had gedraaid. De echoscopiste moest dus redelijk wat duw en por werk verrichten. Het duurde dan ook iets langer voor we de ‘onderkant’ goed in beeld hadden. Helaas was onze peuter op de heenweg al niet helemaal gecharmeerd van deze activiteit, maar toen het wat langer dan haar spanningsboog duurde, was de geringe interesse in de baby eigenlijk al vrijwel meteen helemaal verdwenen. Gelukkig hadden ze daar een leuk speelhoekje, zeg nou zelf zo’n treinbaan is toch ook veel leuker dan zo’n bewegende zwart/wit vlek op een scherm. Ze keek nog net even op toen we haar toeriepen dat ze een zusje kreeg. Inmiddels vindt ze dat er geen zusje in mama’s buik zit, maar een baby…’nee, niet zusje…baby!’. Nu al echte zusterliefde!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s