#16 Abonnementje bejaardenclub

Strakke planning jongens deze elfde april 2015, ’s ochtends ‘even’ de punctie en om drie uur melden op de familiereünie. Chop chop…of had ik vandaag toch beter kunnen zeggen ‘ho stop’?

Perfecte score
Eenmaal op de uitslaapkamer na de punctie (ze hebben met een naald alle eiblaasjes leeggezogen uit mijn baarmoeder), snapte ik ook alweer waarom het ziekenhuis je adviseert verdere afspraken voor die dag te cancellen. Lopen? Gaat nog niet zelfstandig. Plassen? Even geen idee hoe ik dat voor elkaar moet krijgen. En laten lopen en plassen nou net de twee sleutelwoorden zijn om naar huis te mogen. Al heb ik al een klein hoogtepuntje, want ik heb niet zoals bij de eerste punctie, om extra pijnstilling hoeven vragen. Dit hoogtepuntje, wordt een hoogtepunt als blijkt dat er ook ditmaal weer twaalf eitjes zijn gevonden. Wauw, natuurlijk moet het lab en de magic z’n werk doen, maar bij zo’n score is de kans groot dat ik dinsdag een terugplaatsing heb.

Bedrust
Eenmaal thuis duik ik mijn bed in en heb ik precies twee uur de tijd om weer een soort van de ‘oude’ te worden. Ik moet zeggen, het geluk staat aan mijn zijde vandaag, met wat paracetamol en make-up op lijkt het best wel wat. Monter genoeg om in de auto te stappen en wat uurtjes te socializen. Oké hobbels een beetje te nonchalant nemen met de auto, niet doen. Te lang staan, ook niet doen, maar hé er zal ongetwijfeld een bejaarden zithoekje zijn waar ik mij bij kan scharen.

Wilt u zitten? Ik kan staan
Ik mag dan zesentwintig zijn, er van geen kanten gebrekkig uitzien, maar ik kan op dit moment NIET staan. Bij binnenkomst was mijn zitplekje dan ook snel in beslag genomen, inderdaad tussen een dichtbevolkt grijsharig gebied, maar niet minder gezellig. Ongegeneerd laat ik mij door deze en gene voorzien van hapjes en drankjes. Vooral zo min mogelijk opstaan en zo veel mogelijk zitten is mijn motto. Geen idee of dit scheve gezichten heeft opgeleverd, al weet ik wel dat er achteraf iemand aan mijn vader heeft gevraagd of Linda soms zwanger was. Geen idee trouwens of dit met het vele zitten te maken had of meer aan mijn pipse gezicht die naar verloop van tijd door mijn make-up kwam heenzetten.

Afzwaaien
De paracetamol begint zijn werking te verliezen en mijn buik geeft aan toch meer in ligstand te willen. Soms moet je ook niet te ver pushen, het is al heel wat dat ik vandaag hier heb kunnen zijn. Een wenk naar mijn wederhelft, is genoeg om mijn wens om naar huis te gaan duidelijk te maken. Eenmaal in de auto zet ik de stoel lekker in ligstand en rol ik eenmaal thuis gelijk door naar de bank. Zo, vandaag (wat er van over is) doe ik niets anders meer dan liggen en mij laten verzorgen. Misschien was dat ziekenhuisadvies toch zo gek nog niet…

Een gedachte over “#16 Abonnementje bejaardenclub

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s