Lieve Fenna

FennaFenna Willemina – 18-09-18 – 3310 gr – 49 cm – 08:57 uur

Zoveel liefde in dit kind verweven
Zoveel geluk aan ons gegeven
Zoveel blijdschap om een mens zo klein
Zoveel moois om dankbaar voor te zijn

08:21 uur
Het ochtend spitsuur is in volle gang; Liv aankleden, ontbijten en om half negen voor de deur van de gastouder zien te staan. Alleen wordt mijn ontbijt deze ochtend steeds onderbroken door krampen. Ik heb al een aantal weken last van voorweeën, dus er gaan niet meteen alarmbellen af. Blijkbaar ziet mijn man iets meer de ernst van de situatie in, dus die belt met de verloskundige. Na overleg, wordt er besloten dat Liv eerst maar eens naar de gastouder wordt gebracht en we daarna de verloskundige bellen met een update.

De voordeur is nog niet dichtgetrokken door manlief of ik begin toch ook wel te voelen dat dit het echte werk is. Ik besluit onder de douche te gaan staan om het warme water mijn weeën doen te verlichten.

08:41 uur
Jeetje dit doet echt wel verrekte pijn, ik hoop dat ik snel weer de voordeur open hoor gaan. Als dit eenmaal het geval is, gil ik dan ook naar beneden dat de verloskundige nu meteen moet komen. De verloskundige wordt gebeld en zegt met twintig minuten bij ons te zijn…TWINTIG MINUTEN!! Ergens voel ik dat dit veel te lang duurt…

08:46 uur
De weeën hebben inmiddels geen duidelijk einde meer, maar gaat al voordat de ene wee stopt, weer over in een nieuwe wee. O god, dit ken ik, ik voel persdrang opkomen. In paniek roep ik dat ik persweeën heb. Met dezelfde paniek in zijn ogen, als die ik voel, hoor ik mijn man de verloskundige weer bellen. Aan de andere kant hoor ik iemand vragen of ik de weeën nog kan weg puffen. NEEEE klinkt er als een oerschreeuw uit mijn mond. Instructies volgen; voordeur op een kier zetten, handdoeken pakken en mij vanonder de douche op bed zien te krijgen. 

08:57 uur
Ik zal jullie de details besparen, maar eenmaal op bed, blijkt het hoofdje al zichtbaar en drie persweeën later is Fenna geboren. Alleen…geen gegil, geen gehuil, alleen een blauw grauw poppetje. Mijn man is gelukkig nog genoeg bij zinnen om snel de navelstreng van haar nekje te halen en de verloskundige aan de telefoon (op speaker) instrueert ons Fenna op mijn borst te leggen en met handdoeken over haar ruggetje te wrijven. Nog steeds niets…waar blijft de verloskundige?! Gelukkig blijkt ze nog via de navelstreng zuurstof te krijgen, zo vertelt de verloskundige aan de andere kant van de lijn.

09:01 uur
Gelukkig! Na wat uren leek te duren, komt de verloskundige onze slaapkamer binnen. First things first, dus de navelstreng wordt afgekoppeld en de spierspanning wordt gecontroleerd. Gelukkig is deze goed en kleurt Fenna inmiddels bij. 

Helaas moeten we toch nog naar het ziekenhuis vanwege mijn medicijngebruik voor een twaalfurige observatie en wordt Fenna extra gecontroleerd, omdat ze in het vruchtwater had gepoept (alles goed overigens!). 

Wauw wat een heftige veertig minuten, maar symbolisch wel erg mooi om wat we met zijn tweetje begonnen zijn ook met zijn tweetjes af te maken!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s