#8-2.0 Piekend het nieuwe jaar in

…3,2,1 GELUKKIG NIEUWJAAR!! Alles wat oud was, wordt nieuw…oftewel oud en nieuw, zo had mijn baarmoeder ook dit symbolische moment uitgekozen voor een eisprong. Dit bleek later, toen eindelijk na ritje nummer negen naar het ziekenhuis, het verlossende telefoontje volgde dat de bloedwaardes waren gedaald. 

Het wachten volgt
Wat nu rest is wachten. De cryo’s die nog in de vriezer liggen (vier stuks), zijn al vijf dagen oud. Op dag vijf gaan ze deze door het ontdooi-proces loodsen, laten ze vervolgens nog een dag doorgroeien om te kijken of ze dit ook overleven en dan op dag zeven (in dit geval 7 januari 2018) volgt als het goed is de terugplaatsing. De ochtend van de zevende zullen we horen of er een cryo/cryo’s is/zijn die alle fases hebben doorstaan en er ’s middags een terugplaatsing zal plaatsvinden. Statistisch gezien is het meestal vijftig procent van de cryo’s die het haalt, dus we hopen op twee stuks.

In vertrouwen nemen
Waar Liv bij de talloze echo’s en bloedprik-sessies, vrolijk door de behandelkamer dartelde, werd voorafgaand aan de terugplaatsing expliciet vermeld dat kinderen niet welkom waren. Dit betekende dat er voor ons niets anders op zat dan het in vertrouwen nemen van zwager en schoonzus (die van oud en nieuw inderdaad). Zo het kopje ‘oppas’ was hiermee afgevinkt, nu nog duimen voor bruikbare cryo’s. 

Wat een top batch
Wauw, glimlachend hangen we de ochtend van zeven januari de telefoon op, na het belletje van de arts. Ze hebben gewoon maar één cryo hoeven ontdooien om tot een goed exemplaar te komen voor terugplaatsing! We hebben nu nog drie toppers in de vriezer liggen, mocht deze poging niet slagen. Toch een hele opluchting om niet meteen weer aan een hormoonbehandeling te moeten beginnen als ik hiervan niet zwanger raak. Het grappige is, dat deze cryo uit dezelfde batch komt als de cryo van Liv. Mocht het slagen, dan zijn ze een soort van verkapte tweeling, op dezelfde dag bevrucht maar een aantal jaar na elkaar geboren. Uiteraard zijn het verschillende ei- en zaadcellen, dus uiterlijke kenmerken en geslacht hoeven helemaal niet hetzelfde te zijn. 

Echo-terugplaatsing
Onze eis was een terugplaatsing met echo, aangezien de keer dat het wel gelukt is en ik zwanger raakte van Liv, ook de keer is geweest dat de terugplaatsing werd gedaan met een echo. Blijkbaar bleek het slagingspercentage sowieso hoger met een echo-terugplaatsing, aangezien het inmiddels standaard protocol was geworden. Het leuke is dat je meteen met de eerste echo-foto van je misschien wel toekomstige kindje het ziekenhuis uit loopt. Altijd weer een gek gevoel om ‘zwanger’ het pand te verlaten, niets is nog zeker maar je moet er in ieder geval tot het tegendeel is bewezen naar leven. De embryo zit in ieder geval, met eigen ogen gezien, op de goede plek…dus duimen draaien en afwachten tot 20 januari 2018 (als ik dat volhoud natuurlijk ;-)).

Een gedachte over “#8-2.0 Piekend het nieuwe jaar in

  1. Pingback: #11-2.0 GELUKT!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s