#11-2.0 GELUKT!

Hoe kan dit? In één keer raak! Dus allebei de keren dat het raak was/is, met een echo terugplaatsing… Maar ik had helemaal geen duidelijke zwangerschapssymptomen. Hoe bizar is dit?! Waaaauuw! Dit en zo veel meer schiet binnen een paar seconden door mijn hoofd. Dan opeens besef ik mij, dat er ook nog een man ligt te wachten op het verlossende woord. Met een blijer dan blij hoofd, mijn armen in de lucht gestoken, op en neer springend en met de gelukstranen over mijn wangen…hoef ik allang geen woord meer uit te brengen. Hij weet genoeg!

De wereld draait door
Nu weet ik het weer, zo voelde het bij Liv ook. Je maakt zo’n intens moment mee, het bruist in je lijf van blijdschap, er staat zo’n bijzondere gebeurtenis voor de deur…alleen kun je er niet over praten. Voor je gevoel staat het op je voorhoofd geschreven en ziet iedereen ‘het’ aan je, maar zodra de sleur ook gewoon weer opgepakt is (met kind naar de peutergym, koffie drinken met de andere mama’s, boodschappen doen, kleppen met de buurvrouw etc.), blijkt de wereld ook maar gewoon door te draaien ook al is het een ‘groot geheim’ rijker. Niemand trouwens die een opmerking, zelfs geen kleine hint heeft gemaakt vandaag, dus zo duidelijk stond het nou ook weer niet op mijn voorhoofd haha.

Ik moet echt even wat kwijt
Natuurlijk had ik meer dan hoop gehad, maar nooit dit scenario durven dromen. Een ‘Liv krijgt een zusje bekendmaking plan’ had ik dan ook niet voor handen. Maar ja ik zou ik niet zijn, als het nu en dan wel nu, aan iemand vertelt moest worden. Na wat ideetjes zoeken, die ook nog redelijk a la minute uitgevoerd konden worden, koos ik voor het (natuurlijk!) minst makkelijke plan. Liv zou een shirt aankrijgen met iets in de trant van ‘ik word grote zus’.  

Plan B
Helaas bleek nergens in de wereld meer een dergelijk shirtje voor handen, tenminste niet binnen het termijn van een paar uur, dus moest er geschakeld worden naar plan B. Mevrouw hing al aan de telefoon met de HEMA of ze strijkpapier hadden en zo ja of ze deze dan apart konden leggen. Een effen gekleurd shirtje was hier ook wel te krijgen. Als ik het nu zo opschrijf, merk ik dat de zwangerschapshormonen toen blijkbaar al sterk overheerste, lees: bezig bijtje en alles moet nu! Gelukkig is manlief zeer handig met/en te porren om op de computer een strijksjabloon te ontwerpen. Even gauw gauw printen en strijken…een uur afkoelen!…ja dag, daar had dit juffie ongeduld geen tijd voor hoor.

Op naar de schoonmoeder
Hèhè de karavaan was overgeheveld naar de auto en klaar voor vertrek naar de schoonmoeder. Ik had zelfs Liv haar vers gestreken shirt aangekregen…al ging het met veel gemor. Die zal ook wel hebben gedacht, god m’n moeder heeft weer een idee en ik ben het lijdend voorwerp. Oma stond bij aankomst al in de deuropening te wachten…die is altijd wel in voor een kopje koffie en een bezoekje van Liv. Liv liet nog net haar jas door oma uittrekken, want die was al halverwege haar weg naar het speelgoed. Gelukkig was deze glimp van haar shirt voor oma genoeg! Wat een verrassing…zeker nu alleen mijn zwager en schoonzusje afwisten van ons tweede ICSI-avontuur, was het verrassingseffect nog groter. Liv was allang gevlogen, maar ze liet oma achter met een smile van oor tot oor!

Een gedachte over “#11-2.0 GELUKT!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s