#12-2.0 We trekken hem weer uit de kast

Nu oma op de hoogte was van ons ‘kleine’ nieuwtje, waren natuurlijk ook andere opa en oma aan de beurt. Een afspraak was gelukkig zo gemaakt, want een gelegenheid om hun kleindochter te zien, laten ze niet zomaar aan zich voorbij gaan. Vanuit hun kant kwam de vraag of het misschien leuk was om bij de geitenboerderij af te spreken…

Geitenbreiers
Tja die plek moest ik nou net vermijden als zwangere, maar dat kon ik natuurlijk niet zeggen. Daarnaast zou het betekenen dat Liv haar jas zou aanhouden en de boodschap van haar shirtje, niet tentoon kon worden gesteld. Leuk hoor van die enthousiaste opa’s en oma’s die alles doen om hun kleinkind te vermaken, maar niet praktisch voor deze zwangere met een belangrijke boodschap! Gelukkig kwam ik er met een luchtig ‘o, we komen eerst wel naar jullie’ er goed vanaf!

Persoonlijk record
Zenuwen, niet normaal! Met klamme handen en een hartslag van 180 per minuut, zat ik stilletjes de minuten in de auto uit. Hoe zou ik nou over koetjes en kalfjes kunnen praten en rustig aan een kopje thee kunnen nippen, totdat ze het shirt van Liv in het versier zouden krijgen? Zal je net zien, moet ik nog hints gaan zitten geven (‘leuk shirt heeft Liv aan hè?’) ook. Nou chapeau voor mijn moeder, ze kan op straat zo een zwaaiende bekende voorbij fietsen, maar nu vestigde ze een persoonlijk record. We waren de hal nog niet uit en volgens mij stond ik zelfs nog op de deurmat, toen ik een verrukte ‘neeee, echt, echt waar?’ uit haar mond hoorde komen. Hihi missie geslaagd! Uiteraard was opa natuurlijk ook heel blij ;-)!

Joehoe…hallo, zien jullie niets?
Een aantal spannende weken, echo’s en smoesjes later, raapte ik mijn inmiddels zwaar misselijke zelf bij elkaar om ook de rest van de familie op de hoogte te gaan brengen. En Liv zag hem al aankomen, we trekken ‘hem’ weer uit de kast! Waar mijn moeder het nog presteerde een persoonlijk record te vestigen, hadden we dit keer te maken met het tegenovergestelde soort. In sommige gevallen kwam er zelfs geen reactie, na het geven van hints of het lezen van de tekst op het shirt. Of in ieder geval niet de gewenste reactie, we zaten natuurlijk niet te wachten op ‘ja, mooi shirt hoor Liv’. Ook waar enige uitleg vergde, was de uiteindelijke reactie, elke keer weer goud waard. Wat is het toch leuk om te vertellen dat je zwanger bent! Toch jammer, dat we deze boodschap nooit meer zullen verkondigen. Zeg nooit nooit, maar toch bij deze nooit…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s