3x medicatie tijdens de zwangerschap

MedicatieNormaal moet je op je kop gaan staan, wil je er überhaupt een huis-tuin-en-keuken middeltje als een paracetamol bij mij in krijgen. Laat staan tijdens de zwangerschap, dan ben ik helemaal alert op alles wat mijn lichaam in gaat. Toch is er soms geen andere of betere keus, daarom…3x medicatie tijdens de zwangerschap.

Ik zie groen
Week zes van de zwangerschap gaat van start en ik juich, omdat ik nog geen sprankeltje misselijkheid heb voelen opkomen. Bij Liv lag ik (naar mijn idee) al eerder voor pampus op de bank. Nou zoiets moet je dus nooit te hard roepen, want daar kickte hij in hoor de volgende dag. Ik en mijn kotsbak waren één geworden. Helaas geen ochtend, maar een gehele-dag-door-altijd-en-overal misselijkheid. Crackers en frituur, daar ging ik goed op. Bij Liv heb ik geweigerd medicatie te slikken en heb toen tot en met week zevenentwintig nog geregeld moeten overgeven. Nu stond er een kleine peuter naast de bank, die ook graag aandacht wilde. Om toch een beetje op de been te kunnen blijven, heb ik toen besloten toch speciale zetpillen te gaan gebruiken. Helaas toch nog geregeld ontzettend beroerd, maar het noodzakelijke kwam gelukkig uit mijn handen. Bij week twintig was het overgeven gelukkig klaar, al bleven groenten en een ‘stinkende’ kip-kraam uit den bozen haha.

Angst als raadgever
Toen de misselijkheid enigszins onder controle was, was er ruimte voor zorgen en angsten. Zorgen die overkoepelend gingen over het welzijn van de baby. Had ik niets gegeten wat de baby zou kunnen schaden? Zou ik niet geïnfecteerd worden met toxoplasmose? Zou ik niet ‘iets’ oplopen waar de baby ook ziek van zou worden? Kunnen schoonmaakmiddelen niet via de placenta bij de baby komen? En zo ging het maar door. Ik hield de controle niet alleen bij mijzelf, maar wilde ook dat anderen geen rauwe producten aten waar ik bij was (stel dat het filet american mes in de boter zou verdwijnen, waarna ik van de boter zou eten) of bijvoorbeeld gingen tuinieren.  Ik kreeg ontzettende paniekaanvallen als ik in situaties kwam waar voor mijn gevoel de controle weg was. Nu schade ik eigenlijk juist de baby, met alle stress die ik hiervan had. Daarom MOEST ik aan de oxazepam. Eerst heb ik geweigerd en heb ik de medicatie niet opgehaald, later toen ik verzekerd werd dat een kleine dosering geen kwaad kon, ben ik schoorvoetend begonnen. Afgesproken was dit alleen te nemen als ik in een stresssituatie zou komen…tja dit werkte dus niet, want wanneer kom je in een stresssituatie? Aangezien het ook nog eens een half uur tijd nodig heeft om in werking te treden, bleven deze stresssituaties gewoon bestaan.

En nu is het genoeg
Toen ging het de verloskundige ook boven haar hoofd en werd ik deels overgedragen naar de POP-poli. Hier werd een behandelplan opgesteld, waarbij een combinatie zou worden gemaakt van medicatie en gesprekken. Als medicatie kreeg ik een antidepressiva, waarvan de dosering meerdere malen is verhoogd. Niet zaligmakend en ook niet goed voor de baby, maar altijd beter dan deze hoeveelheid stress. Dus kiezen tussen twee kwaden eigenlijk. Dit betekende tevens dat ik een medische bevalling tegemoet zou gaan in het ziekenhuis en minstens twaalf uur ter observatie zou moeten blijven. 

Zo veranderde ik dus van iemand die nog geen paracetamol wil slikken, tot iemand die dringend werd verzocht ‘schadelijke’ medicatie tot zich te nemen. Gelukkig zijn we er allemaal gezond uitgekomen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s