Adults only

adults only

Weet je nog schat? Na een lange vermoeiende dag kijken we elkaar wel eens aan en mijmeren weg bij lang vervlogen tijden. Toen we ons nog ergerden aan krijsende kinderen in het vliegtuig (sorry, we weten nu wel beter, echt!) en hotels selecteerden op ‘adults only’. Inmiddels is het credo, als de kinderen het maar naar hun zin hebben, dan hebben wij dat ook! Maar soms, soms kriebelt het naar papa en mama tijd.

Zullen we?
Soms laat ik mij verleiden tot een rondje struinen over reissites, met de mooiste plaatjes van witte stranden, wuivende palmen en blauwe zee. Als ik mijn gezicht naar het raam draai, zie ik de regen erlangs naar beneden stromen. Dit helpt niet mee om het kriebelende gevoel van avontuur te temmen. Dan sijpelt de realiteit weer in. Om nu in de zon te kunnen zitten is het minimaal zeven uur vliegen. Tijdsverschil durf ik eigenlijk niet aan met twee kleine kinderen, die net een goed ritme te pakken hebben. En trouwens die strandbedjes die staan er in ons geval meer voor de sier, want het is opletten, zandkastelen bouwen en er achteraan rennen om de boel in toom te houden. Dan nog die bagage…de hele kinderuitrusting in een koffer van maximaal 15 kilo proppen…hoe dan? Dat idyllische plaatje is voor nu gewoon niet realistisch.

Samen zijn
Als ik mijn laptop weer eens vol reislust naar mijn man draai, zegt hij ‘waarom gaan we niet samen dan?’ Samen? Ik wuif zijn idee meteen weg. Als hij er nog eens op aandringt, som ik mijn bezwarenlijstje op en vertel hem al buikpijn van gemis te krijgen bij het idee alleen al. De optie om samen op vakantie te gaan blijft toch in mijn hoofd zitten. ‘Oké.’ ‘Wat oké?’ ‘Maar alleen op mijn voorwaarden.’ Zo komt het dat ik mijn ouders vraag of ze in de meivakantie nog een gaatje van vijf dagen hebben in hun agenda, om op de kinderen te passen.

Daar gaan we
Vreselijk, vreselijk ik wil helemaal niet meer! Er staan al tranen in mijn ogen en ik voel een brok in mijn keel als ik denk aan mijn schatjes. Wat zal ik ze ontzettend gaan missen. Aan Liv probeer ik niet erg overtuigend uit te leggen, dat het soms voor papa’s en mama’s goed is om ook even iets samen te doen. Dan toch is daar de dag. Gelukkig zijn ze heerlijk aan het spelen als we de deur bij mijn ouders uitlopen, dat verzacht het toch een beetje.

Papa en mama tijd
Misschien is het toch wel echt waar wat ik vertelde aan Liv, dat het goed is om ook papa en mama tijd te hebben. Van gekheid weet je niet wat je tijd aanmoet joh, geen voeding/slaap schema’s, gaan en staan hoe lang en waar je maar wilt, uitslapen. Ik herontdek een hele nieuwe wereld. Maar na vijf dagen ga ik vol nieuwe energie net zo lief weer terug naar mijn gestructureerde mama leven, want papa is hartstikke lief, maar die meiden zijn mij ook een partij leuk hoor!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s