Achter het behang

Behang.jpgWat zullen we eens doen? Een hip behangetje of juist iets met bloemetjes? Ze heeft geluk dat ons huis niet veel muren met behang telt…want soms zou je ze toch er achter willen plakken! Twee een moeilijke leeftijd, want ‘ik ben twee en ik zeg nee’…nou ‘ik ben drie en ik doe alles wat jij vraagt/wilt/zegt lekker nie’, vind ik nog een veel lastigere leeftijd. 

Een voorbeeldig kind
Een voorbeeldig kind?! Ja, bij anderen zeker. De oma’s roepen regelmatig, wat is het toch een schatje en wat kan ze heeeerlijk spelen. Wie hadden zij te spelen/logeren dan, was dat die van mij? Natuurlijk hè, het merendeel van de tijd is het een schatje en is het mijn liefste oudste dochter van de hele wereld, gelukkig gedraagt ze zich als het ideale kind buitenshuis (liever zo dan andersom)…maar oh jullie moesten eens weten hoe ze binnen de vier muren van haar eigen huis kan zijn. We zien het maar als een compliment, ze voelt zich bij ons thuis en veilig, kan je zo lekker jezelf zijn…

Klein klein monstertje
Oma is de straat nog niet uitgereden of het ge-emmer begint al. Naar bed? Mevrouw had bedacht dat ze eerst nog eens even lekker ging spelen (om 20:10 uur ’s avonds als je normaal om 19:00 uur naar bed gaat). Na een dag leuke dingen doen is de vermoeidheid flink toegeslagen, dus standje recalcitrant voluit. Gillen, stijf of juist slap houden, op de grond liggen, huilen, om zich heen slaan en schoppen, brutale mond, slaan met de deur, ‘ik wil ik wil ik wil…’ of ‘jij moet jij moet jij moet…’, met spullen gooien…klinkt inderdaad als een voorbeeldig kind, niet? Dus onder dwang en uiteindelijk zonder verhaaltjes (en na een kwartier gillend de kamerdeur opentrekken) beland ze toch in bed. Als papa in het heetst van de strijd vraagt of ze nog een knuffel wilt, kijkt ze toch wat verbaasd…haha hebben wij haar even tuk, dat is 1-0 voor papa en mama!

Open en eerlijk
Eerlijk, het maakt mij best onzeker. Hoort dit er gewoon bij? Is het een (enorm lange) fase? Of hebben we het verkeerd aangepakt toen Fenna werd geboren? Niet dat ze rede tot jaloezie heeft, aandacht in overvloed. Zijn we over het algemeen niet streng/consequent genoeg? Ik zag mijzelf namelijk best wel als queen van de consequentie! Negeren? Straffen? Positieve benadering? Mantel der liefde? We proberen veel, hebben overwinningen en falen net zo hard. Welke ouder weet eigenlijk wel wat hij precies aan het doen is? Ik veeg de tranen van frustratie en onzekerheid maar weer weg uit mijn ogen, morgen zal het vast beter gaan…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s